| อพาร์ตเม้นคุนปุ... 的个人资料" Fill My Little World "照片日志列表 |  工具  帮助 |
หนาวนี้*ลมพัด แรง เทียบ เท่า กับ จังหวะ เต้น ของ หัว ใจ
ใน เวลา นี้ อวัยวะ ของ ร่าง กาย ทำงาน หนัก และ ถี่ รั่ว เร็ว ขึ้น ทุก ขณะ
ยิ่ง บรรยากาศ รอบ กาย เหน็บ หนาว เพียง ไร
แรง ขับ เคลื่อน หัว ใจ ยิ่ง ทำ งาน เป็น จังหวะ เร็ว ขึ้น ทุก ขณะ
อีก ใน ไม่ ช้า ความ จริง ใน ใจ บางอย่าง
ที่มี แด่ เขา ผู้ นั้น จะ เผย ออก มา
ลมพัด แรง เทียบ เท่า กับ จังหวะ เต้น ของ หัว ใจ
อุ้ง มือ ที่ หนาว เหน็บ ร่ำ ร้อง ไอ อุ่น จาก ผู้ เมตตา ต่อ ความ รู้ สึก ของ หัว ใจ
ยิ่ง บรรยากาศ รอบ กาย เหน็บ หนาว เพียง ไร
ความ เหงา ยิ่ง เข้า มา แทน ที่ ความ ว่าง เปล่า ของ ความ รู้สึก
และ อีก ใน ไม่ ช้า ความ สุข พร้อม ไอ อุ่น
กำลัง จะ คืบ คลาน เข้า มา หา ฉัน
ลมพัด แรง เทียบ เท่า กับ จังหวะ เต้น ของ หัว ใจ
ฉัน ไม่ คาด หวัง ความ สุข จาก ความ รัก ของ ใคร คนอื่น ที่ หยิบ ยื่น มา ให้ ฉัน
แต่ ฉัน คาด หวัง ความ แข็ง แรง จาก ภาวะ จิต ใต้ สำนึก
ช่วย นำพา ความสุข มามอบ ให้ แด่ ฉัน เสีย ที . . . .
เบื่อ และ ท้อ กับ ความ คิด ที่ ไม่ เข้าใจ ต่อ สัง คม
* สมองใช้งานบ้างก็ดี แต่ . . .
* เสียใจที่มีคนทำให้แม่เสียใจ
* ชีวิตอยู่ได้เพราะแม่ เพียงเท่านั้น
* รักเธอนะ . . .แม่หมวย
เด็ก / จราจร / รถกระบะ / *เด็ก เด็ก เด็ก มาก มาย น รถ กระ บะ เก่า เก่า
พี่ พี่ พี่ ดูแล น้อง อยู่ ท้าย กระ บะ
หาว ว๊อด ว๊อด มัน คง เป็น เวลา ที่ เช้า เกิน ไป แน่ แน่ :D
เส้อ สี เขียว กางเกง สี ดำ ซน ซน เดิน ไป มา รอบ รถ จน พี่ พี่ จับ กัน แทบ จะ ไม่ ทัน ซะ แล้ว ล่ะ
เด็ก มาก มาย หลาย ชีวิต รอ เวลา แห่ง การ จราจร ที่ แสน จะ คับคั่ง
ระหว่างรอ บ้าง ทะเลาะกัน บ้าง ร้องไห้เสียงดัง บ้างลงเดินรอบรอบรถ เพื่อคลายความเบื่อหน่ายตามประสาเด็ก
เช้าวันศุกร์ที่แสนจะแออัดเหลือเกิน
ฉันคลายความหงุดหงิดจากจราจรที่แน่นขนัด
ด้วยการสอดส่ายสายตาไปรอบๆท้องถนน
เพื่อหาสิ่งจูงใจสำหรับอารมณ์ในเวลานี้
แฮ่ . . . . . . แ ล้ ว ฉั น ก็ ยิ้ ม ไ ด้ จ ริ ง จ ริ ง
* เป็นเด็กมันช่างดีเหลือเกิน
* บางคนเกิดมาแค่เพื่อ. . .
* คนเก่งมันเป็นอย่างนี้นี่เอง
. . .เธอ*ชี วิ ต ที่ ถื อ กำ เ นิ ด เ กิ ด ขึ้ น ม า ไ ด้ ฉั น ไ ด้ ม า จ า ก . . . . . เ ธ อ
ชี วิ ต ใ น อ ดี ต ที่ ผ่ า น พ้ น ม า ไ ด้ ฉั น ไ ด้ ม า จ า ก . . . . . เ ธ อ
ชี วิ ต ที่ ดำ เ นิ น ไ ป ไ ด้ ใ น ทุ ก วั น นี้ ฉั น ไ ด้ ม า จ า ก . . . . . . เธอ
แต่
ชี วิ ต ห ลั ง จ า ก นี้ ไ ป ฉั น มี เ พื่ อ . . . เ ธ อ ค ว า ม สุ ข ที่ ไ ด้ ห ลั ง จ า ก นี้ ฉั น ใ ห้ แ ด่ . . . เ ธ อ ลม ห า ย ใ จ ต่ อ จ า ก นี้ ไ ป ฉั น มี ไ ว้ เ พื่ อ . . . . เ ธ อ คว า ม ทุ ก ข์ ที่ ไ ด้ รั บ ฉั น ข อ รั บ มั น ม า จ า ก . . . . เ ธ อ
ใน ท้าย ที่ สุด ต่อ จาก นี้ ฉัน จะ รัก แค่ . . . . . .เธอ
เธอ คือ . . . .แม่
* รักคำเดียว * เมื่อเธอสบายใจฉันจะสบายดี
แขกโรตี*บ่าย แก่ แก่ ใน วัน ที่ ท้อง ฟ้า สีเทา บ่ง บอก ถึง ปรากฏการณ์ การ กลั่น ตัว เป็น สาย ฝน ของ ก้อน เมฆ
ฉัน เดิน ทาง กลับ ถึง บ้าน ใน เวลา นั้น . . . . . .
ระหว่าง เดิน ด้วย เท้า เปล่า เพื่อ กลับ เข้า สู่ บ้าน หลัง น้อย น้อย
สาย ตา ก็ เหลือบ ไปเห็น ชาย วัย กลาง คน กำลัง ง่วน กับ การ จัด เก็บ ข้าว ของ
ใน ยานพาหนะ ทำ มา หา กิน คู่ ใจ เพื่อ แข่ง กับ การ คาดเดา เหตุการณ์ ใน เวลา ที่ จะ ถึง
ฉัน เพ็ง มอง สิ่ง ที่ ชาย ผู้ นั้น กำลัง ฝักใฝ่ เก็บ มัน
และ แล้ว ระ ยะ สาย ตา ที่ฉัน มอง มัน ไกล เกิน การ จินตนาการเองได้
ฉัน เดิน เข้าไป ใกล้กว่าเดิมที่ยืนเพื่อ ยืนยันความ สน ใจ ต่อ สิ่ง ตรง หน้า
ชายผู้นั้นหยุด สนใจ ต่อ สิ่ง ของ ใน มือ ครู่ หนึ่ง แล้ว ส่ง ยิ้ม ให้ ฉัน. . . . .
สิ่ง ที่ อยู่ ภาย ใน ยานพาหนะ ล้อ เลื่อน 4 ล้อ คือ . . .
กะทะทรงแบน ตะหลิว น้ำตาลทราย นมข้นหวาน กล้วยหอม ข้าวโพด ไข่ไก่ และแป้งทรงค่อน ไป ทาง สี่เหลี่ยม
ฉัน ไม่ต้องคาดเดาอะไรมาก เมื่อเห็น ชายผู้นั้นพร้อมสิ่งที่ฉันบรรยายข้างต้น
ใช่ ชายกลางคนที่ฉันเห็น เป็น พ่อค้า ขาย โรตี
บุคคลิก ไม่ ต่าง ไป จาก คำ ที่ หลาย คน ได้ ยิน เสมอ มา ว่า แขก จะ ขาย โร ตี
ซึ่ง ฉัน ก็ ไม่ รู้ ว่า ทำไม ถึง เป็น เช่น นั้น
ฉัน ยิ้ม ให้ พ่อค้าโรตี เหมือน เป็น นัย บอก ว่า ฉัน ต้อง การ มัน
" โรตี ธรรมดา 2 ชิ้น ใส่ นม เยอะๆ หน่อย นะ คะ ทอด กรอบ กรอบ แต่ อย่าไหม้ นะคะ "
ชายกลาง ผู้ นั้น ได้ ยิน ก็ อมยิ้ม กับ การ เผย ความ ต้องการ บริโภคที่ ฉัน พึง ปรารถนา
ฉัน หัวเราะ กับ ความ เรื่อง มาก ของ ฉัน เอง . . . . .เมื่อ พ่อ ค้า ส่ง ยิ้ม ให้
ก้อน เมฆ เริ่ม กลั่น ตัว เป็น หยด น้ำ ตกลง สู่ พื้นแผ่นดิน
แต่ โชค ดี ที่ พ่อ ค้า ปรุง รส โรตี ของ ฉัน เสร็จ สิ้น
ความ แรง ของ สาย ฝน เริ่ม ซัด สาด เข้า มา ใน บริ เววณที่ ฉัน ยืน
แขน เสื้อ ฉัน เริ่ม เปียก
พ่อ ค้า ท่า ทาง ใจดี ผู้ นั้น ก้ม ลง ใต้ รถ ค้น หา สิ่ง ของ บาง อย่าง
สักครู่ หนึ่ง เขา ก็ ได้ ผ้า ใบ ผืนโต ผืนหนึ่ง ออกมา ด้วย
เขา คลี่ มันออก ให้ พอ ที่ จะ คลุม รถ ให้ พ้น จาก สาย ฝน
แต่ มันก็ ไม่ เพียง พอ ต่อ การ บด บัง ฉัน ได้ จาก สาย ฝน
ที่ เท กระ หน่ำ ลง มาอย่าง ไม่ สามมารถ คาดเดาถึงเวลาหยุดพัก ได้
พ่อ ค้า ใจดี ยื่น ผ้า ใบ ผืนนั้นให้ฉันถือ เพื่อ กัน ฝน
แต่ ฉัน ปฏิเสธ เพราะถ้า ฉัน ไม่เปียก แต่ รถ ที่ เขา ขาย ของ และของ ภาย ใน รถ จะ เปียก ชุ่ม
แต่ พ่อค้าใจดี กลับ ปฏิเสธ ความ เกรง ใจ ของ ฉัน . . . .
ฉัน ขอบ คุณ พร้อม รับ ผ้า ใบ ผืนนั้น จาก ชาย ใจดี ที่ ฉัน ไม่รู้จัก
ไม่ นาน นัก สาย ฝน ที่ เคย ตก ลง มา กลับ หยุด โปรย ปราย ใน บัดดล
ฉัน ยื่น ผ้า ใบ ผืนนั้น ที่ ช่วย กัมบัง สาย ฝน ให้ ฉัน คืน แก่ เจ้า ของ
พร้อม กล่าว ขอบ คุณ และ ยกมือ ไหว้ ไป พร้อม กัน
พ่อ ค้า ใจดี ยิ้ม และ รู้ สึก เขิน กับ การ แสดง ความ ขอบ คุณ ด้วย ความ จริง ใจ ของ ฉัน
ฉัน ลา กลับ พร้อม ถาม ราคาโรตี ที่อยู่ ในมือ
" สิบสองบาทจ้ะ " มูล ค่า ของ แป้ง ทอด แสนกรอบ โรยน้ำตาล ใส่ นม . . . .
ฉัน หยิบ เศษ สตางค์ ในกระเป๋า เล็ก เล็ก จาก กระเป๋า ใบโต ที่ สะพายไว้
เหรียญ สิบและ เหรียญบาท สองเหรียญ คือ เบี้ย แลกเปลี่ยน กับ สิ่ง ของ ที่ ฉัน พึง ปรารถนา
ฉัน เดิน กลับ บ้าน ด้วย ใจ จด จ่อ กับ ขนม ใน มือ
พร้อม จินตนาการถึงเหตุการณ์ หลัง จาก ถึง บ้าน แล้ว ว่า
ฉัน จะ ทำ อะไร ก่อน ดี ระ หว่าง กินน้ำ เย็น ใน ตู้ เย็น หรือ เพลินเพลินกับ โรตี ที่ ฉัน
เจอะ เจอ ก่อน จะ ได้ ใน มา ถือ ใน เวลา นี้ ดี ล่ะ
* คนพุทธขายโรตีก็มีนี่นา ใช่ป่ะ!!!
* อร่อย จริง จริง
* ทำไม เพิ่งรู้ว่าหน้าปากซอยบ้านมีโรตีขายวะ
* เลือกดีเฉพาะกับบางคน
* สัตว์สังคมไม่ควรถือความคิดตนเป็นใหญ่
* ถ้าอ้างว่าพ่อแม่ไม่เคยให้ลำบาก ก็ ไป อยู่ บ้าน กับพ่อกับแม่ไป๊ อย่ามาอยู่ให้รกโลก ความฝัน*ช่วง เวลา ระหว่าง ก่อน นอน และ ก่อน ตื่น คน เรา มัก เรียก ช่วง เวลา มหัศจรรย์ นี้ ว่า
"ความฝัน"
ฉัน รู้ . . . ทุก คน เคยได้ มี มัน ภาพที่เห็นคือ ความ ฝัน หรือ ความ เป็น จริง คุณ จะ รุ้ สึก เช่น ไร ถ้า พบ ว่า . . . . . ภาพ ที่ เกิด ขึ้น มัน คือ ภาพ แห่ง จิน ตนาการ ของ คูณ ใน ชั่ว ครู่ เพียง เท่า นั้น แต่สำหรับฉัน . . . .
ฉัน รุ้ สึก ว่า ฉัน ถูก โก หก ไม่ มี ความ จริง ใด ใด ปรากฏ แห่ง โลก ความ เป็น จริง
แค่เนี๊ย*ใน เวลา นี้ เธอ คิด เช่น ไร รู้ สึก แบบ ไหน
ฉัน ไม่ มี เหตุ ผล ใด ใด ที่ จะ อยาก รับ รู้ มัน เลย
Z z z z z z z . . . . .
* วาดรูป รูปวาด * จะได้ เห็น ใบ หน้าไหม วะเธอ
หาย*ห า ย ไ ป ไ ห น . . . . .! ! ! ! !
เ สี ย ด๊ า ย เ สี ย ด า ย
ถอยกลับ*รู้ สึก รู้ สา กับ ความ รู้ สึก ของ ใคร คน อื่น บ้าง หรือ ไม่
เบื่อ ที่ ต้อง ปั้น หน้า ยิ้ม บน คราบ น้ำ ตา แห่ง ความ เสีย ใจ ที่ ใคร อื่น
มัก ทำ ให้ มัน ไหล หลั่ง ออก มา
การ ล้ำ เส้น กับ ความ เป็น เพื่อน มัน ช่าง ใกล้ กัน เหลือ เกิน . . . . .
ฉัน ไม่ อาจ ปฏิ เสธ ใน ความ รู้ สึก นี้ ได้ มี ใคร คน หนึ่ง เคย ถาม ฉัน ว่า . . . . ทำไม ฉัน ถึง เปลี่ยน ไป ฉัน ตอบ ใน ทัน ที ว่า ไม่ . . . ฉัน ไม่ ได้ เปลี่ยนไป แต่ ฉัน แค่ รู้ จัก เธอ มาก เกิน ไป แค่ นั้น เอง
ถึง คน ที่ ไม่ เคย รับ รู้ และ รัก ษา น้ำ ใจ
ใน วัน นี้ เกิน ที่ หัว ใจ ฉัน จะ ทน แล้ว ฉัน เป็น เพื่อน เธอ นะ ไม่ ใช่ สัตว์
ฉัน จะ เดิน ห่าง ห่าง และ ห่าง จาก พวก เธอ ไป เอง
* เกินพอ เกินทน * ปากเปียกปากแฉะ * ฉันไม่เคยเปลี่ยนไป แค่ เธอ ไม่เคยใส่ใจฉันอย่างจริงจัง * ฉันคงละเอียดอ่อนต่อความรู้สึกมากเกินจะเป็นเพื่อนกับเธอได้
นี่หรือคือเพื่อน*ทุก วันนี้ คน เรา มี โอกาส รู้ จัก กัน จริง ได้ ยาก ขึ้น ทุก ที
ยิ่ง เรา มี โอกาส พบ คน มาก ขึ้น เรา ก็ ยิ่ง รู้ จัก แต่ ละ คน น้อย ลง
การ รู้ จัก ใคร สัก คน หนึ่ง เรา ต่าง ฝ่าย ต่าง ก็ อาจ ต้อง ระ มัด ระ วัง
คำ ที่ ใช้ สนทนากัน เพราะ เรา รู้ ว่า ต้อง คบ หา กัน ต่อ ไป
ดังนั้น ใน ที่ สุด ก็ คง ไม่ รู้ จะ หา อะไร มา คุย กัน แล้ว ใน ท้าย ที่ สุด ก็ คง ทำ ได้ แค่ . . .
กล่าว คำ อำ ลา ว่า สวัส ดี แล้ว เดิน จาก ไป
ขอบ คุณ มนุษย์ หลาย หลาย คน ที่ คิด และ รู้ สึก กับ สัม พันธ์
ที่ ฉัน มอบ ให้ แด่ เธอ ฉัน เรียก สั้น สั้น ว่า เพื่อน
และ ขอบ คุณ มนุษย์ บาง คน ที่ ทำ ให้ ฉัน รับ รู้ ว่า ความ รู้ สึก ของ
มนุษย์ ใน บาง หมู่ บาง เผ่า ไม่ ต่าง จาก สัตว์ เท่า ใด นัก
เมื่อ ถึง เวลา รัก หรือ เรียน รู้ ที่ จัก รัก ขอ ให้ มัน เป็น ไป ตาม ธรรมชาติ และ ความ รู้ สึก
ฉัน ไม่ อาจปฏิเสธ กฎธรรมชาติ ใน ข้อ นี้ ได้ ดัง นั้นฉัน เห็น ควร แก่ การ ปลด ปล่อย
. . . . . . ธรรมชาติ ที่ ฉัน ถูก พันธนาการ มา แสน นาน ทาง ความ รู้ สึก . . . . .
น้ำ ตา ที่ ไหล หลั่ง มา แทบ ทุก วัน ของ การ ดำ เนิน ชีวิต ที่ ผ่าน มา
ฉัน ขอ อโหสิ กรรม ให้ นับ แต่ บัด นี้ เวลา นี้ เป็น ต้น ไป ได้ โปรด เถิด อย่า จอง เวร
แด่ ฉัน อีก เลย
ใน เวลา ฉัน เบื่อ และ รู้ สึก อิ่ม กับ สัง คม มาก เกิน พอ แล้ว
ฉัน จะ ไม่ ขอ ให้ ความ เจ็บ ปวด เกิด แด่ เธอ ผู้ ที่ ฉัน คิด เสมอ ว่า คือ เพื่อน
ถึง แม้น ว่า ความ นิ่ง เฉย ของ ฉัน มัน จะ ทำ ให้ เธอ เจ็บ ปวด เพียง ไร ก็ ตาม ก็ ขอ ให้ เธอ มี ความ สุข กับ มัน
เพราะ เธอ เอง มิ ใช่ ใคร อื่น ที่ เรียก ร้อง ความ เฉย ชา จาก ฉัน ใช่ หรือ ไม่
อย่า เศร้า ใจ และ ขุ่น เคือง หมอง ใจ หรือ กังวล ว่า เธอ คือ หนึ่ง ใน บุคคล ที่ ฉัน กล่าว หรือ หมาย ถึง
ใน ข้อ ความ ข้าง ต้น ที่ กล่าว มา ทั้ง หมด เธอ คง รับ รู้ และ รู้ สึก ได้ เอง . . . .
พอ เสีย ที กับ การ รัก ษา น้ำ ใจ ของ เธอ ผู้ เป็น เพื่อน ที่ รัก
บัด นี้ สิ้น สุด ลง แล้ว ความ ห่วงใย ใด ใด ทั้ง ปวง
คำพูด ทิ่ง แทง หัว ใจ มัน มี มาก เกิน พอ กับ หัว ใจ ที่ ฉัน จะ รับ มัน ได้ เสีย แล้ว
( เคย) รัก และ ห่วง ใย เธอ เสมอ มา
ขอ โทษ ที่ ฉัน เป็น แบบ นี้ แต่. . . .
ฉัน เป็น คน ไม่ ใช่ สัตว์ มี ความ รู้ สึก เจ็บ ปวด ได้ เสมอ
เหนื่อย กับ การ ร้อง ไห้ ให้ เพื่อน มา มาก พอ แล้ว
คงไม่จำเป็นอีก ต่อ ไป เพราะ ฉัน ยัง ไม่ คิด ว่า ฉัน ได้ เรียน รู้ อะไร เหมือน กัน
ได้ แต่ รู้ สึก ว่า ตน เป็น คนโง่ อยู่ ตลอด เวลา
* ใคร จะ เกลียด จะโกรธ กู ก็เชิญ ตามสบาย กูไม่แคร์อะไรอีกทั้งสิ้น
* เบื่อ สังคม เบื่อ แวดล้อม
* เวลา กู ร้องไห้ เจ็บปวด มึงเคยมารับฟังไหมล่ะ
* ขอโทษ ที่ทำให้ใครที่อ่านแล้วหดหู่ แต่เวลานี้ กู ไม่ไหวแล้วจริงจริง ออนไลน์-ตอแหล*บท สนทนา ของ เครื่องมือ ทาง อิน เตอร์ เนต
ฉัน มึน เมา จาก อำนาจ ที่ ควบ คุม โดย แอลกอฮอล์ จึง ดู สวย งาม โดย ที่ สายตา ไม่ เคย เอื้อม ถึง ความ งาม นั้น นั้น ได้ เ พี ย ง แ ค่ ตั ว พิ ม พ์ เ ห ล่ า นั้ น จึ ง นำ พ า ฉัน ไ ป ยั ง ที่ ที่ แ ส น ไ ก ล
ผืน แผ่น ดิน เขต ประเทศ ทวีป หรือ โลก ของ เรา . . . .
เธอ ได้ นำ พา ฉัน หลุด ออก ไป จาก แรง โน้ม ถ่วง
ที่ ทุก ชีวิต ต้อง เผชิญ หลัง การ ลืม ตา
ความ จริง ที่ ถูก ยึด เหนี่ยว ด้วย กฏ ของ ธรรมชาติ
ถ้อย คำ นา นา พัน พรั่ง พรู ไหล หลั่ง มา ด้วย วา จา จาก ลำคอ ที่ ส่ง เสียง ออก มา จาก ภาย ใน อวัยวะ ของ เรือน ร่าง มนุษย์
ฉัน ร้อง ขอ . . . . . . แค่ ความ จริง จาก เส้น เสียง ที่ ได้ ยิน เธอส่งสารผ่านทางแอลกอฮอล์ในกระแสเลือดฉัน
เคลืบเคลิ้มด้วยภาวะไร้จิตใจในการดำรงอยู่ และเป็นไปในขณะนั้น . . . ฉันหายใจแค่เพียง ลดการดูดอากาศให้หมดดวงดาว จากระบบสุริยะจักรวาลที่ฉันอยู่ ทุก อย่าง บาง เบา แม้ กระ ทั่ง ความ จริง เธอ แค่ พล่าม พรรณนา ตาม ใจ อยาก จะ เอ่ย เพียง เท่า นั้น ส่วน ฉัน แค่ รับ ฟัง ตาม คำ สั่ง การ ของ เยื่อ แก้ว หู จาก ความ เป็น จริง
หลัง หมด ฤทธิ์ แอลกอฮอลล์ ที่ ไหล เวียน ใน กระ แส โล หิต
ฉัน นึก ย้อน เหตุการณ์ ที่ เป็น ไป ใน ขณะ กระแส เลือด ไหล เวียน จาก สุรา
ทุก อย่าง ที่ เกิด ขึ้น มัน จอม ปลอม. . . .
คล้าย เหมือน ว่า ทุก คำ พูด หรือ ทุก อักษร ที่ ฉัน บรรจง พิมพ์ เมื่อ เวลา ก่อน หน้า นั้น
ฉัน ก็ จอม ปลอม เช่น กัน . . . . . .
ขอโทษ ที่ ฉัน ตอแหล ผ่าน ระบบ ออนไลน์
* แอลกอฮอลล์ ไม่ดีต่อสุขภาพ และทำให้สมรรถภาพความคิดลดน้อยลง
* กรรมใดใครก่อกรรมนั้นต้องสนอง
* ฉันเจ็บ เธอ เจ็บกว่า เป็น 2 เท่า แน่ แน่
* เพื่อน ฉันหายยยยยยยยย เหลือ แต่ไฟแช๊ก เวลา ที่ มีค่า*อุแว้ อุแว้ อุแว๊ . . . เสียง ร้อง แห่ง การ ดิ้น รน ให้ มี ชีวิต
หลัง จาก ที่ ต้อง อยู่ ใน โลก ที่ เรียก ว่า "ครรภ์" มา เป็น เวลา 9 เดือน
ใน การ ที่ เสียง นี้ พยายาม ร้อง ต่อ ไป ได้ เพราะ ชีวิต ชีวิต หนึ่ง
ได้ ถือ กำเนิด ขึ้น มา บน โลก ใบ นี้ แล้ว
กับ น้ำตา จาก เจ้า ของ วัน เกิด กับ ผู้ ให้ กำเนิด ทั้ง สอง คน
ที่ เหมือน เป็น ของ ขวัญ ชิ้น แรก ที่ คุณ และ ฉัน ได้ รับ จาก การ ถือ กำเนิด มา
บุพพการี ที่ แสน มี ค่า มาก มาย ล้น ค่า มหาศาล ที่ ฉัน ได้ รับ ใน วัน ถือ กำเนิด
ข้อ ความ ดัง กล่าว ข้าง ต้น ของ ฉัน อาจ ทำ ให้ คุณ เสีย เวลา ใน การ อ่าน ค่อน มาก
ใช่แล้ว "เวลา" มันอยู่รอบๆตัวเราในทุกที่
ทุก เวลา ไม่ ว่า คุณ อยาก จะ หยุด มัน ใน ตอน มี สุข
หรือ อยาก จะ ให้ มัน หมุน เลย ผ่าน ไป เวลา มี หยด น้ำตา ล่วงหล่นจาก ดวง ตา
ที่ บอก ถึง ความ ทุกข์ ของ ช่วง ชีวิต
แต่ เรา ก็ ไม่ สามารถ กำหนด ให้ เวลา เป็น ได้ ดั่ง ใจ ของ เรา เสมอ ไป ทุก ครา
แม้ มนุษย์ จะ ฉลาด ขึ้น สั ก แค่ ไหน
ก็ ทำ ได้ เพียง แค่ เตรียม พร้อม
ไม่ ใช่ ล่วง รู้ อนาคต ที่ เวลา นั้น ที่ ยัง มา ไม่ ถึง
แต่ เวลา ของ คน สอง คน มัน มัก จะ ไม่ เท่า กัน เสมอ
ถึง แม้ คุณ จะ ตั้ง นาฬิกา ที่ บอก ถึง เวลา ให้ เท่า กัน ก็ ตาม ที
แต่ ถ้า ฝ่าย ใด ฝ่าย นึง ต้อง ตก เป็น ฝ่าย รอ
เพื่อ การ กลับ มา ของ คน ที่ ใช้ เวลา ใน อีก ที่ นึง ของ โลก ใบ นี้
เป็น การ ยาก ที่ จะ คิด ให้ เวลา ที่ เดิน จาก วินาที ไป สู่ ชั่วโมง นั้น เท่า กัน ได้
เพราะ ความ รู้ สึก ที่ ต้อง มี เวลา ไว้ รอ
มัน ทรมาน จน คุณ ไม่ อยาก ดู เวลา ที่ อยู่ บน ข้อ มือ ของ คุณ เอง
เพราะ มัน จะ ถูก เปลี่ยน เป็น การ คลาน แทน การ เดิน ที่ เคย เป็น อยู่ ของ เข็ม บน หน้า ปัด นา ฬิกา
แล้วพอถึงตอนนั้น ถ้าคุณต้องตกเป็นฝ่ายรอรักจริงๆ
บางทีเหตุการณ์ที่ฉันบอกไปมันก็คงจะเกิดขึ้นกับตัวของคุณเองสักช่วงนึงของการรอ
แต่สื่งเดียวที่ฉันพอจะช่วยตัวคุณได้ คือ . . . .
การที่อยากให้คุณ"รักที่จะรอ"
เพราะความรักมันต้องใช้เวลาและอย่าเอาเวลามาเป็นสิ่งคลายความรัก
ม า ถึ ง บ ร ร ทั ด นี้ ฉั น ค ง ฆ่ า เ ว ล า ที่ มี อ ยู่ ข อ ง พ ว ก คุ ณ ไ ป ไ ด้ ห ล า ย น า ที แ ล้ ว
ดัง นั้ น ก ลั บ ไ ป ใ ช้ เ ว ล า ที่ มี อ ยู่ กั บ ข อ ง ข วั ญ ชิ้ น แ ร ก ที่ ไ ด้ รั บ
และ จ ง คิ ด ที่ จ ะ ใ ช้ ไ ป กั บ ค น ที่ คุ ณ รั ก ก่ อ น ที่ ฝ่ า ย ใ ด ฝ่ า ย ห นึ่ ง จ ะ ไ ม่ มี เ ว ล า ใ น ชี วิ ต แ ล้ ว
* คุณ ค่า น้ำ นม
* ไม่ มี คำ ว่า เสีย ใจ สำ หรับ ความ ตั้งใจจริง
* วันแม่ ก็แค่วันหนึ่ง ในเมื่อ ฉัน รัก แม่ ทุกทุกวันของลมหายใจ
หาย ตัว*ขอ เวลา ให้ ฉัน ได้ หาย ตัว ไป ใน ดินแดน ที่ แสน ไกล แสน ไกล
. . . . . . . . . . . . . . .
แล้ว ใน วัน หนึ่ง ฉัน จะ กลับ มา อีก ครั้ง
</DIV
เมื่อไหร่วันคืนที่ร้ายๆ จะพ้นไป
* มีแต่ความเงียบ * เศร้าจังวะ
นึก นึก นึก ซิ*นึก นึก นึก นึก นึก นึก ย้อน ไป ใน เหตุการณ์
ก่อน ที่ จะ ดำ เนิน มา ถึง ใน วัน นี้ เมื่อ . . ประมาณ 2 วัน ที่ ล่วง เลย มา
นึก นึก นึก นึก นึก นึก ย้อน ไป ใน เหตุการณ์
ก่อน ที่ จะ เดิน ทาง มุ่ง สู่ เมือง หลวง ของ ประ เทศ ไทย
ลำ ดับ เหตุการณ์ อยู่ นาน 2 นาน จน กระ ทั่ง หลาย นาน
เอ๊ เอ๊ เอ๊ เอ๊ เอ๊ มัน อยู่ ไหน
ฉัน เจอ มัน ครั้ง สุด ท้าย เมื่อไหร่ ฉัน สัมผัส กับ มัน ครั้ง ล่า สุด ใน ตอน ใด
เครียด เครียด เครียด เครียด เครียด
มัน อยู่ ตรง ไหน แถว ไหน ที่ ไหน เมื่อ ไหร่ . . .ว่ะ
ห งุ ด ห งิ ด หั ว เ สี ย ม า ก ม า ก ม า ก ม า ก จ น ม า ก ที่ สุ ด ข อ ง ที่ สุ ด ที่ สุ ด
เ หี้ ย , สั ด , ค ว า ย , เ ว ร เ อ๊ ย , เ ย็ ด เ ข้ , เ ซ็ ง เ ป็ ด , เ ซ ง โ ค ต ร ,
คำ ด่ า ท อ ตั ว เ อ ง ดั ง ขึ้ น ใ น หั ว ม า ก ม า ย
หงุด หงิด หัว เสีย กับ ความ หลง ลืม อย่าง ง่าย ดาย ของ ตัว เอง อยู่ นาน
จน สุด ท้าย ที่ สุด ก็ พบ กับ จุด จบ ของ คำ ว่า
ช่ า ง แ ม่ ง เ ห อ ะ ! ! ! ! !
กะ อี แค่ หา ที่ ชาร์ต แบต โทศัพท์ ไม่ เจอ
อย่า บ้า มาก เลย ฉัน ' . '
* ที่หงุดหงิดหัวเสียขนาดนี้ เพราะ มีความจำเป็นที่ต้องติดต่อกับญาติผู้ใหญ่
* เมื่อถึงคราวจำเป็นก็ไม่ได้ใช้มันซะนี่ พอไม่จำเป็นสักเท่าไหร่ แหม!! ดันทำตัวมีค่าเลยนะโทรศัพท์กู
* รอไปเหอะ อีกหลายวัน
* เสียงฝากข้อความในเวลาปิดเครื่อง กวนตีนบาดใจเพื่อนฝูงหรอวะ
* หงุดหงิดในเรื่องบ้าบอคอแตกว่ะ
จะเก็บเรื่องราวของเราเอาไว้*ฉัน และ เธอ
คิด ทบ และ ทวน ซ้ำ ซ้ำ เดิม เดิม วน และ เวียน แบบ นี้ อยู่ เรื่อย เรื่อย ไป
เหตุการณ์ เมื่อ ครั้ง เก่า ก่อน ที่ ทำ ให้ ฉัน ต้อง หวน คิด
นึก ย้อน ไป ใน ครั้ง นั้น
มัน เกิด ขึ้น เมื่อ ใด รู้ สึก เช่น ใด
แต่ เหตุการณ์ ใน วัน นี้ ตอนนี้ ณ.เวลา นี้
ฉัน ต้อง เรียน รู้ กับ คำ ว่า ไม่ กล้า อย่าง น่า อาย เป็น ที่ สุด
ได้ แต่ ฝัน ฝัน ฝัน ฝัน ฝัน ฝัน มัน ไป อยู่ อย่าง นั้น
ธรรมะในหัวใจ*ศี ล ส ม า ธิ ปั ญ ญ า ก็ เปรียบ เหมือน รส แกง ส้ม
ศีล เปรียบ ได้ กับ รส เปรี้ยว
ความ เปรี้ยว ทำ หน้า ที่ กัด กร่อน ความ สกปรก ออก
ทำนอง เดียว กัน ศีล จะ ช่วย ขัด เกลา ความ หยาบ ออก จาก ทาง ก า ย ว า จ า ใ จ
สมาธิ เปรียบ ได้ กับ รส เค็ม
เพราะ ความ เค็ม จะ ช่วย รักษา อาหาร ต่าง ต่าง ไม่ ให้ เน่า เสีย
สมาธิ ก็ เช่น กัน สามารถ รักษา จิต ใจ ของ เรา ให้ ตั้ง มั่น อยู่ ใน ค ว า ม ดี ได้
ปัญญา เปรียบ ได้ กับ รส เผ็ด
เพราะ ปัญญา มี ลักษณะ คิด อ่าน ตริตรอง โลดแล่นไป เพื่อ ขจัด อ วิ ช ช า ความ หลง
ค น ไ ม่ มี ธ ร ร ม ะ ก็ เ ห มื อ น ค น ไ ม่ มี บ้ า น อ ยู่
ต้ อ ง ไ ป นั่ ง ต า ก แ ด ด ต า ก ฝ น ต า ก ล ม อ ยู่ ทั้ ง ก ล า ง วั น ก ล า ง คื น
* ขอแผ่เมตตาให้สัตว์โลกผู้ซึ่งยังมีความคิดโกรธแค้นอยู่
* อโหสิกรรมให้แด่ผู้ คิด พูด กระทำ ร้าย ต่อฉัน
* จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีเวรแก่กันและกันเลย
* ระยะห่างสำหรับฉันตอนนี้คงใกล้ไป งั้นเอาใหม่ ฉันจะห่าง ห่าง ไปเอง
* วันที่จะเป็นสุข
* อ่านธรรมะให้ครอบงำหัวใจกันบ้างนะเพื่อนมนุษย์ทั้งหลาย
life on neon*ทำ แบบ เดียว กับ ความฝัน ไม่ เคย ได้ เจอ แม้ ตอน กลางวัน
พบ ผู้ คน ก็ เท่านั้น หาก แม้ แค่ เพียง ที่ เข้าใจ กัน
ดู รอบ กาย ช่าง ว่าง เปล่า พูด คุย แค่ เงา ของ เรา ทุกวัน
ในเวลาที่ฉันต้องการ เธอมาทำให้เห็นความต่าง เปลี่ยนแปลง เวลาที่มืดมน ผ่านพ้นไป
จะมีใครรู้สึกไหม เมื่อชีวิตอยู่ใต้แสงไฟ ช่วยส่องให้ฉันเห็นทางที่ก้าวไป
มีเธออยู่ข้างกัน เป็นแสงให้กับฉัน ก็เปรียบเหมือนอาทิตย์ในกลางวัน
คืน ที่ เป็น วัน ของ ฉัน กลับ ต่าง ออก ไป คล้าย ใน ตะวัน
ใคร ที่ เคย ติด อย่าง นั้น เป็น เธอ เ ข้า มา ให้ แสง ตะวัน
ใคร อาจ มอง เห็น ความ ต่าง ก็ มอง แค่ เพียง ด้าน เดียว ก็ แล้ว กัน
* ชีวิตกลางวันที่แสนเศร้า
* ชีวิตกลางคืนที่แสนจะอบอ้าว
* สิ่งที่ชอบกับความน่าจะเป็น มันไปด้วยกันไม่ได้
* ฉันรักเธอจริง จริง ว่ะ . . .
* เหมือนว่าเธอมีอยู่จริง ใกล้แล้ววว
ฝนไม่เคยตกตลอดเวลา*/ / / / / / / / / / / / / / /
/ / / / / / / / / /
/ / / / / / / / / / / / / / /
/ / / / / / / / / /
/ / / / / / / / / / / / / / / /
/ / / / / / / / / / /
/ / / / / / / / / / / / / / /
/ / / / / / / / / / /
/ / / / / / / / / / / / / / /
/ / / / / / / / / / /
/ / / / / / / / / / / / / /
/ / / / / / / / / /
/ / / / / / / / / / / / / /
/ / / / / / / / / / / /
/ /
/ / /
/ / / / /
/ / / / / / /
/ / / / / / / / /
!
!
!
!_!
ฝน ตก มา หลาย เวลา แล้ว
ฉัน เปียก ปอน เพราะ ฝน มา นาน เหลือ เกิน
ใน เวลา นี้ ฝน หยุด ตก เสีย ที
เพราะ . . . . . . .
ฝน ไม่ เคย ตก ตลอด เวลา
และ ฉัน จะ ไม่ เปียก ปอน อีก ต่อ ไป
* ที่ฉันเปียกเพราะฉันไม่มีร่ม ขอยืมร่มหน่อย ได้ไหม
* ฝนเทลงมาเทลงมา
* จากเปียกปอนกลายเป็นอบอ้าว
* อาจจะจมอย่างที่ใครบางคนว่า เพราะ ฉันว่ายน้ำไม่เป็น 555
* เพิ่งรู้ว่า เธอคุยโคตรไม่เก่งเลยว่ะเจ๊แป้ง เงียบเชียบ มีแต่เสียงปุ้ยหายใจเห้อ เห้อ 555
แด่คนเคยรัก*แด่ คน ที่ ฉัน เคย รัก
แด่ คน ที่ ฉัน เคย รัก แด่ คน ที่ เคย ซื่อ ตรง ที่ พา ชีวิต ฉัน พลัด ฉัน หลง ไม่ มี ชิ้น ดี
เธอ ทำ ให้ ฉัน หัวเราะ เธอ ทำ ให้ ฉัน ร้องไห้ เธอ ทำ ชีวิต ที่ มี ความ หมาย ฉัน ตาย ทั้ง เป็น ฉัน มัน ไม่ ดี ตรง ไหน โง่ เกิน ไป หรือ เปล่า แผล ที่ เธอ ทำ มัน ลึก มัน ร้าว มัน เข้า ไป ฝัง ใจ ฉัน มัน ไม่ ดี ตรง ไหน จะ บ้า จะ ตาย เพราะ เธอ หัว ใจ ยัง จำ ยัง คิด คิด เสมอ ถึง เธอ คน ทำ เธอ ทำ ให้ ฉัน หัวเราะ เธอ ทำ ให้ ฉัน ร้องไห้ แต่ คง เป็น คน สุดท้าย ที่ ฉัน จะ ยอม ให้ ทำ ให้ เธอ เป็น คน สุดท้าย ที่ ฉัน นั้น ยอม ให้ ทำ . . . . . . . . . . . . . . . . . .
ไม่ แปลก หรอก ที่ ฉัน จะ ยิ้ม น้อย ลง
ไม่ แปลก หรอก ที่ ฉัน จะ อยาก พูด น้อย ลง
ไม่แปลก หรอก ที่ ฉัน จะ หัว เราะ เบา ลง
ไม่แปลก หรอก ที่ ฉัน เลือก พูด แค่ กับ บาง คน
ไม่แปลก หรอก ที่ ฉัน จะ อยู่ แบบ คน ไร้ หัว ใจ
ไม่แปลก หรอก ที่ ฉัน จะ อยู่ กับ ความ เศร้า
นี่ แหละ คือ สิ่ง ที่ ฉัน จะเป็น
* อ่าน สเปซ แล้ว มัน ไม่ ได้ จม อย่าง ที่ คิด นะ กฤตติราช
* ขอบใจนะกัน ลดรายละเอียดของความรู้สึกตัวเอง
* สเปซคือพื้นที่ของฉันที่จะระบายความรู้สึก ดังนั้น มันเป็นแค่มุมหนึ่งของฉัน
* ฉันเก็บกด (โรคจิตว่ะ)
* แด่คน ที่ ฉัน เคย รัก ทั้ง หลาย
อะไรกันนี่โอ้โหเฮ๊ะ ! ! ! !
อะไรกันนี่
No comment
* อุ๊ยเจ็บจัง * อร่อยแฮะ!!! * ขอบคุณเธอจริง จริง. . . . พี่แป้ง * เศร้าจังโว้ย แต่ชอบว่ะ
ตี 2 หน้า*เกลียด และ กลัว พวก มนุษย์ 2 หน้า
นี่ ฉัน ต้อง ใช้ ชีวิต ร่วม กับ พวก มัน อีก นาน แค่ ไหน
ตราบ ใด ที่ ลม หาย ใจ ฉัน ยัง ไม่ สิ้น สุด
พึง สังวรณ์ ไว้ เถิด ว่า ยัง คง ต้อง พบ เจอ กับ สิ่ง มี ชี วิต เหล่า นี้ ไป อีก ตราบ ชั่ว ชีวิต
ถึง บาง คน ที่ ตี 2 หน้า เป็น เพื่อน ที่ ดี
ที่ คอย เหมือน ว่า จะ ช่วย เหลือ ฉัน ได้ จริง
หยุด เสีย ที หยุด ทำ ร้าย หัว ใจ ฉัน เสีย ที เถิด ขอ ความ กรุณา
และ ฉัน ก็ ไม่ หวัง ให้ เธอ บัง เอิญ เดิน ผ่าน เข้า มา อ่าน ข้อ ความ ของ ฉัน ใน พื้น ที่ นี้
มันก็ แค่ เป้น พื้น ที่ ที่ ฉัน อยาก เพียง แค่ ระ บาย
และ ไม่ เคย แม้ แต่ จะ คาด เดา กับ คำ ปลอบใจ ที่ ฟัง ดู จอม ปลอม
สิ้น สุด กับ การ เคารพ ใน ความ เป็น คน อื่น
ใน เมื่อ คน อื่น อื่น ก็ ม่ แม้ แต่ จะ รู้ สึก ให้ เกียรติ หรือ เคารพ
ความ เป็น ตัว ของ ฉัน ได้ เลย
แค่ นี้ มัน ก็ มาก เกิน จะ ทน ได้ อีก แล้ว
* ขอบใจที่ทำให้รู้สึกเหมือนเป็นแค่วิญญาณที่อยู่รอบๆตัวพวกเธอ
* ไม่ต้องใส่ใจหรือแคร์แนอีกเลย เพราะถือว่าฉันก็จะไม่แคร์พวกเธอ เธอ เธอ อีก
* ฉันไม่โทษว่า เธอ ไม่ดี แต่คนไม่ดี มันคือฉันเอง ที่รับเธอไม่ได้
* เพื่อนอย่างมึง ไม่มีกูก็อยู่ได้ จำไว้
* สิ้นสุดกันที
* ถ้าบังเอิญ เข้ามาอ่านนะเธอ ฉันอยากบอกเธอว่า ตอนนี้ ฉันก็จะตอแหลใส่เธอบ้าง
|
|
|
